Mikroorganizmalar tara­fından üretilen ve öîeki mikroorganizmala­rı Öldüren ya da onların çoğalmalarını ön­leyen maddeler. Bu özellikleri nedeniyle antibiyotikler, bakteri ve mantar- enfeksi­yonlarının tedavisinde geniş ölçüde kulla­nılmaktadır. Bu Özellik ilk kez Pasteur’ün dikkatini çekmiş ve 1929′da da Alexander Flemin, ANTİBİYOTİKLER.Peniciltium notdtum adlı küfün bazı belirli bakterileri öldüren ve daha sonra penisilin adını alan bir madde ürettiğini göstermiştir. Klinik alanda penisilin kulla­nılabilmesi için, bunların 1940 yılında Ho-rey ve Chain tarafından yeterli miktarda yapılmasını beklemek gerekmiştir. VVaks-man tarafından bulunan Streptomisin, Du-bos tarafından bulunan Gramisidin ve izo­lasyonu başarılan Sefalosporinler, insan en­feksiyonlarında yararlı ilk antibiyotikler arasında sayılabilir. Günümüzde çok sa­yıda antibiyotik vardır ve bunun yanısı-ra daha başka yenileri ele araştırılmakta­dır. Asıl molekül yapıları kimyasal yöntemerle değişikliğe uğratılmış olan yan-sente-tik antibiyotikler, doğal olanların daha et­kin biçim ve sayıda kullanılmasına olanak sağlamıştır.
Her antibiyotik belirli bir dozda, az ya da çok sayıda bakteri üzerinde etkilidir. Bunların etkileri hücre çeperi sentezini en­gellemekten, protein ve çekirdek asitleri metabolizmalarını bozmaya kadar değişik biçimlerde olur. Antibiyotiklere karşı di­rençli olan bakteriler, ya onların etkileri­ne karşı duyarlı değildir, ya da uyum (ya­ni antibiyotiği etkisiz kılacak maddeleri yapmayı öğrenmek) sonucu bu direnci son­radan kazanmışlardır. En önemli antibiyo­tikler penisilinler, sefalosporinler, tetrasik-linler, streptomisin, gentamisin ve rifampi-sindir. Herbir grubun etki alam ve yan etkileri kendine Özgüdür. Antibiyotikler, alerji yapabilir. Birçok antibiyotik, ağız yo­luyla etkilidir. Ancak zerk (iğne ile enjek­siyon) yoluyla kullanım, çoğu zaman da­ha uygundur. Antibiyotikleri yaralara, ke­siklere sürerek uygulamak da mümkündür.